Dopiero jednak II połowa XIX. wieku przyniosła Będzinowi gwałtowny rozwój różnych dziedzin przemysłu. Stało się to głównie za sprawą budowy w latach 1845-1848 linii kolejowej z Warszawy do Wiednia, połączenie jej z Katowicami, a także połączenie Zagłębia koleją z Dęblinem w 1885 roku.

Dzięki temu tutejsze przedsiębiorstwa uzyskały drogę eksportu swoich produktów. Łączenie linii kolejowych bocznicami z powstającymi zakładami przemysłowymi ułatwiało transport zarówno surowców, jak i gotowych towarów. Istotnym bodźcem do rozwoju przemysłu było także zainteresowanie francuskich inwestorów, w efekcie czego postały Towarzystwo Francusko-Rosyjskie, Towarzystwo Francusko-Włoskie czy Towarzystwo Huty Bankowej.

W II połowie XIX wieku, a dokładniej po utworzeniu powiatu będzińskiego w 1867 roku, w Będzinie zaczynają powstawać nowe dziedziny wytwórczości. Na szeroką skalę zaczyna rozwijać się przemysł cynkowy (Będzińska Walcownia Blachy Cynkowej), metalurgicznym (Fabryka Gwoździ Drucianych i Łańcuchów, Odlewnia Żelaza Zwyczajnego i Kutego, Fabryka Kotłów i Budowy Konstrukcji Żelaznych). Intensywnie zaczyna rozwijać się branża spożywcza (browary Sercarzy, Hercygierów, fabryka wód mineralnych i napojów chłodzących braci Misórskich), a także przemysł mineralny (cegielnie mechaniczne Józefa Gawlika, Aleksandra Zagórskiego czy Joska Waldmana). Kwitnąć zaczyna także przemysł chemiczny (Parowa Fabryka Mineralnych Farb Tobiasz Inwald i Synowie czy Fabryka Bieli Cynkowej i Farb Huta Feniks).

Wiele z tych przedsiębiorstw osiągnęło apogeum swojej produkcji w latach poprzedzających wybuch I wojny światowej. Stale rosło także wydobycie w górnictwie.

Lata wojennej zawieruchy spowodowały tymczasowe wstrzymanie działalności większości zakładów, jednak spora ich część kontynuowała produkcję także w odrodzonej Polsce.


Serwis specjalny: Będzin na starej fotografii

Materiał powstał we współpracy serwisu NaszeMiasto.pl z Muzeum Zagłębia w Będzinie.